to...เพื่อนกู ปี3แล้วที่ ไตรมิตร อยากบอกว่าคิดถึงทุกคนมากจ่ะ หวังว่านานๆไปนายยังจำเราได้ใช่ป่าว เผลอปุ๊ปเดว ก้ จะจบแล้ว 555 มึงอย่าลืมกูก้แล้วกาน กูยังจำวันแรกที่เจอกับพวกมึงได้อยู่เลย สอบแร้วไปเล้ยงด้วย ...กู กล้า ต.ว. ไตรมิตร 3 ปีที่อยู่มา คล้ายเวลา 3นาที ความทรงจำดีๆ ยังคงมีในใจเรา ไตรมิตรวิทยา งามตรึงจิตมิอับเฉา ณ สถานที่มีเรา ในรั้วเหย้าขาวชมพู มีเพื่อนๆที่รัก ให้รู้จัก ณ บ้านสอง บ้านอื่นก็พวกพ้อง ณ บ้านสองคือรร. ต่อจากยามนี้ไป แม้ห่างไกลเกินมองหา ไกลกันจนลิบตา แต่ทว่าใจไกล้กัน ยามใดที่เพื่อนเหงา และแสนเศร้าไร้สีสัน ขอให้นึกถึงกัน ถึงคืนวันที่มีเรา ยามที่เราจากกัน นึกแล้วมันก็น่าเศร้า 3 ปีที่มีเรา วันเก่าๆที่มีมา จากกันในยามนี้ ขออย่ามีเลยน้ำตา ขอเพียงเสียงเฮฮา และสุราที่ไหลริน 555+ จากใจ กู ต.ว. ต่อแต่นี้...ไม่มีแล้ว...ผมทรงนักเรียน ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...ไหว้พระหน้าประตู ต่อแต่นี้...ไม่มีแล้ว....เครื่องแบบนักเรียนที่น่าที่ภูมิใจ ต่อแต่นี้...ไม่มีแล้ว...เก้าอี้ตัวที่เรานั่งประจำ ต่อแต่นี้...ไม่มีแล้ว...ห้องเรียนที่แสนจะวุ้นวาย ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เดินเปลี่ยนคาบไป50นาที ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...ห้องน้ำที่ให้เราดูดบุหรี่ด้วยกัล ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...คำพูดที่ว่า'นักเรียนทำความเคารพ' ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เสียงหมดคาบ'ตึ๊งตึ่งตึงตึ่ง ตึ่งตึงตึ๊งตึ่ง' ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อนที่นั่งซ้อมเป็นเพื่อนเราเวลาตก ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยพูดคุยกับเรา เวลาเหงา ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่กล่าวคำว่า'โชคดี'ก่อนกลับบ้าน ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ช่วยแก้ตัวเวลาเข้าห้องปกครอง ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ไปกินข้าวด้วยกันตอนกลางวัน ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยแย่งกับข้าวเรากิน ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งเฮฮากันตอนโดดเรียน ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งกินข้าวโต๊ะประจำ ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยห่วงใยดูแลเราให้มีกำลังจัย ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยให้ยืมตังเวลา มั่ยมี ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยตลก..เฮฮา..หัวเราะ..ไปกับเรา ต่อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ให้อภัยเราได้ทุกเรื่อง ต้อแต่นี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อนที่นั่งดูดเนื่อกัล เวลาเหงา...กูม่ายดูดน้า >>> แต่กู ต่อจากนี้...จะมี..เพื่อน..ที่ต้องจากกันไปตามความฝันของตนเอง ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องห่างไกล.กันนับสิบนับร้อยกิโล ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่มีชีวิต..อนาคต..ตามที่ทุกคนเลือก ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะเรียนจบตามที่ใจหวัง ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะทำงาน หาเงิน แบ่งเบาภาระพ่อแม่ ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะมีชีวิตคู่แระ ลูกกูที่น่ารัก9-10คน ต่อจากนี้...เพื่อน...จะคิดถึงกัน..ติดต่อกัน.. ต่อจากนี้...กรูส์...จะไม่ลืมพวกมึงตว112 อาจม่ายมีชื่อกูในไตรมิตรอีกต่อไปแต่ขอให้มึงจำไว้ว่าเราลูกพระทองคำ ********กูจาเปงเพื่อนมึงตลอดปาย******* ^_^ความนายจายของคายหลายคน ^_^ ...เมื่อเราเริ่มต้นมีความรัก... ...ทุกอย่างมันก็เหมือนกับถูกกำหนดปลายทางเอาไว้แล้วโดยคน 2 คน... ...ซึ่งไม่มีใครล่วงรู้หรอกว่า มันจะสั้นจะยาวแค่ไหน... ...แต่ถ้าเป็นไปได้ เราก็คาดหวังว่า... ...อยากให้ปลายทางหรือจุดสิ้นสุดนั้นยืนยาว... ...ไปจนถึงวันที่ใครคนหนึ่งได้ตายจากไป... ...บางคนโชคดี ที่ความคาดหวังกับความจริง เป็นเรื่องเดียวกัน... ...แต่สำหรับบางคนไม่ได้เป็นเช่นนั้น... ...แต่นั่น!! ก็ไม่ได้หมายความว่า... ...ความรักของคุณหมดฤดูกาลแล้วเสียเมื่อไหร่... ...ฉันรู้ว่า มันไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ที่จะทำใจยอมรับความจริงอันโหดร้ายที่ผ่านมา... ...แต่ถ้าเราไม่สามารถหันหลังให้อดีต เพื่อมองปัจจุบัน... ...เราก็จะเป็นคนที่จมอยู่กับอดีตที่มืดมัวไปตลอดไม่ยอมไปไหน... ...ชีวิตยังต้องเดินหน้าต่อไป... ...เราไม่อาจกำหนดได้ว่า หลังจากนี้ต่อไป ชีวิตเราจะเป็นอย่างไร... ...เหมือนกับที่เราก็ไม่รู้หรอกว่า หลังจากความรักครั้งแรกได้ผ่านพ้นไป... ...อีกนานไหม? ความรักครั้งใหม่จะเดินทางเข้ามา... ...แต่ก็ไม่อยากให้คุณสิ้นหวัง... ...เพราะบางทีก็อาจที่เป็นไปได้เหมือนกัน... ...ที่โชคชะตาของเรา อาจได้ถูกกำหนดมาแล้ว... ...ให้เราต้องผิดหวังกับคนๆ หนึ่ง เพื่อมาเจอกับใครอีกคนหนึ่ง... ...ที่เขาอาจกลายเป็น "รั ก แ ท้" ของคุณก็ได้ . .ใครจะรู้... ...ไม่ได้ต้องการจะบอกกับคุณว่า... ...ให้นั่งรอคอยความรักแบบเป็นบ้าเป็นหลัง... ...เพราะความรักที่สมบูรณ์มั่นคงแข็งแรงนั้น... < < ควรเกิดขึ้นจาก "ตั ว เ อ ง" มากกว่าการเรียกร้องจาก " ค น อี ก ค น " >>